Bezświetlny Gaj

Kolonia mykonidów, ludu grzybowych humanoidów o obcej biologii i filozofii życiowej, za zachodnim brzegiem Ciemnowody. Zamieszkała przez około 150 dojrzałych osobników tej rasy oraz przebudzonych grzybów i animowanych zarodnikami zwłok innych istot, będących sługami i zwiadowcami powolnych mykonidów.

Społeczność mykonidów oparta jest na kręgach, łączących osobniki o podobnej specjalizacji służącej całej społeczności - budowniczych, hodowców grzybni, łowców czy odkrywców. Mykonidy łącząc się przy pomocy telepatycznych zarodników w kręgach wymieniają się doświadczeniami, pomysłami i obserwacjami i to właśnie te komunie, kiedy umysły jednostkowych osobników stają się ze sobą jednością, stanowią podstawę społecznego życia mykonidów. Całej społeczności przewodzi suweren, zwołujący komunie wszystkich kręgów i służący za przewodnika pozostałym mykonidom. W Bezświetlnym Gaju sytuacja była o tyle niezwykła, że po pierwsze przewodników było dwóch - pierwotny gospodarz Gaju Phylo oraz przewodnik przybyłych później Basidia - i że z inicjatywy Phylo, inspirowanego "pieśnią Wielkiej Zarodni", kręgi Bezświetlnego Gaju przestały łączyć się ze sobą w całości. Zamiast tego powstał Wewnętrzny Krąg - skupiający wyłącznie przewodników pozostałych kręgów - oraz Krąg Mistrzów, do którego ukrytych komunii Phylo dopuszczał jedynie wybrane przez siebie mykonidy.

Okazało się, że pieśń, o której mówił Suweren Phylo, pochodziło od samej Zuggtmoy, która fizycznie objawiła się w Gaju, wykorzystując mykonidy do przygotowania nadchodzącego "ślubu" z tajemniczym bytem, którego na przemian grzyboludzie nazywali "Oblubieńcem", "Ciałem" oraz "Araumycosem". W tym celu zawładnęła umysłami dużej części mykonidów (jej wpływowi zdołały się oprzeć osobniki wiernie suweren Basidii oraz sam Basidia), zarządała znoszenia do jej siedziby, potwornej, grzybowej wieży zwanej Yggmorgusem, żywych i martwych ciał istot z Podmroku celem zmuszania ich do uczestnictwa w potwornym korowodzie weselnym i jednoczesnego zasilania jako nawóz żyznych ziem Bezświetlnego Gaju. Obecność Demonicznej Królowej Grzybów była tak potężna, że zmieniła górne jaskinie Gaju na podobieństwo jakiegoś obcego miejsca z innego wymiaru. Nie życzyła sobie gości, którzy mogliby przeszkadzać w przygotowaniach do ślubu, a każdy, kto przebywał w jej domenie był narażony na pomieszanie zmysłów i szaleństwo.

Uciekinierzy z Velkynvelve, wyjawiając suwerowi Basidii prawdę o naturze pieśni, którą słyszy Phylo, wyprowadzili z Gaju niedotknięte demonicznym wpływem mykonidy i sami uciekli wgłąb Podmroku. Mykonidy założyły nową, własną kolonię kilka dni drogi na północ od Bezświetlnego Gaju.